Μια όμορφη παρέα άλλαξε την πολιτιστική ταυτότητα του νησιού.
«Γιατί, τελικά, οι παρέες είναι που γράφουν ιστορία…»
18 χρόνια πριν, την άνοιξη του 2008, λίγα λεπτά μετά τη λήξη της διημερίδας «Βάστα καημένη Φιστικιά» στον κινηματογράφο «Τιτίνα», μια μικρή παρέα ανθρώπων συζητά μια ιδέα.
«Να διοργανώσουμε κι εμείς ένα Φεστιβάλ Φιστικιού στην Αίγινα».
Ήμασταν ο Στράτος Πανταβός, ο Henry Paul Coulon, εγώ, (ο Κώστας Ντρης), η Τέτα Γρίζου και ο Γρηγόρης Μαλτέζος.
«Ποιος θα το οργανώσει αυτό;»
«Εμείς», ήταν η απάντηση.
Τα πρώτα βήματα
Την ίδια κιόλας νύχτα, με τη Λένα αρχίσαμε να καταγράφουμε σκέψεις, να σχεδιάζουμε και να δίνουμε μορφή σε κάτι που μέχρι πριν λίγες ώρες ήταν απλώς μια ιδέα. Μέχρι το επόμενο πρωί, υπήρχε ήδη ένα πρώτο σχέδιο για μια πολυδιάστατη διοργάνωση.
Σκεφτήκαμε ως χώρο διεξαγωγής διάφορες περιοχές, όμως πολύ σύντομα, η ιδέα του Στράτου Πανταβού να γίνει το φεστιβάλ στην πόλη υιοθετήθηκε από όλους. Πρότεινε να απλωθεί παντού και η εμπορική έκθεση να κατέβει στον κεντρικό παραλιακό δρόμο. Είχε δίκιο.
Η ομάδα διαμορφώνεται
Από εκείνη τη στιγμή, τα πράγματα άρχισαν να κινούνται γρήγορα.
Μιλήσαμε με τον Άρη Σώρρη, με τον οποίο συν-εκδίδαμε την τοπική εφημερίδα «Νέα Εποχή», και με τη Λένα Μαρίνη και τα άλλα μέλη της οργανωτικής επιτροπής συνεχίσαμε να εξελίσσουμε την ιδέα. Παράλληλα, ξεκίνησαν οι πρώτες επαφές με φορείς: τον Συνεταιρισμό Φιστικοπαραγωγών και τον τότε πρόεδρό του, Νίκο Σταμπουλή, αλλά και με τον Δήμο.
Δεν υπήρξε άμεση χρηματοδότηση. Υπήρχε όμως διάθεση.
Στα γραφεία της εφημερίδας μας, στην οδό Αφαίας, άρχισαν να γίνονται τακτικές συναντήσεις. Μαζί μας ήταν η Τέτα Γρίζου, ο Στράτος Πανταβός, ο Henry Paul Coulon, ο Νίκος Κωστάκος, ο Νίκος Πούντος και πολλοί ακόμη. Λίγο αργότερα προστέθηκαν τα αδέλφια ο Νίκος και η Ελένη Αλυφαντή από τον Αγροτικό Σύλλογο.
Οι συμμετοχές μεγαλώνουν
Η ομάδα μεγάλωνε και η ιδέα δυνάμωνε.
Σταδιακά, συμμετείχαν όλο και περισσότεροι:
η Φλώρα και η Βάντα από τους Συλλόγους Γυναικών, η Ελένη Κουνελάκη από τη Σουβάλα, η Σωζία Μαρτή από την Πέρδικα, η Ευαγγελία Ρεκλείτη, η Μαρία Κοττάκη, ο Μιχάλης Παπαδόπουλος, ο Παναγιώτης Μαρίνης, η Μαριλένα Γιαννούλη, η Ράνια Πετρά, η Τούλα Στάθη, η Σοφία Γιαννούλη, η Ρούλα Σαράντου, η Έλενα Φουντούκη, ο Ζαν Ζακ Τεσόν και πολλοί άλλοι.
Αυτό που ξεκίνησε ως μια ιδέα εξελισσόταν σε μια μεγάλη συλλογική δημιουργία.
Το καλοκαίρι του 2008, ο τότε Δήμαρχος Παναγιώτης Κουκούλης ανακοίνωσε επίσημα ότι τον Σεπτέμβριο του 2009 θα πραγματοποιηθεί το 1ο Φεστιβάλ Φιστικιού Αίγινας, συμπληρώνοντας την Οργανωτική Επιτροπή με τη συμμετοχή του ίδιου, του Νίκου Πούντου και του Πέτρου Πετρίτη.
Το ταξίδι στο Μπρόντε της Σικελίας
Λίγο αργότερα, μια διευρυμένη ομάδα οργανώσαμε την επίσκεψη στο Μπρόντε της Σικελίας, όπου διεξάγεται φεστιβάλ φιστικιού. Έτσι, ο Νίκος Πούντος, η Λένα Μαρίνη, ο Στράτος Πανταβός, ο Νίκος Σταμπουλής, ο Henry Paul Coulon, ο Νίκος Αλυφαντής, η Τέτα Γρίζου και εγώ ταξιδέψαμε μέχρι εκεί. Η εμπειρία ήταν μοναδική και η φιλοξενία των Ιταλών ανεπανάληπτη. Μας έδωσε κατεύθυνση και έμπνευση. Είδαμε και μάθαμε πολλά.
Η στρατηγική επιλογή
Ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία ήταν η επιλογή της ημερομηνίας.
Παρά κάποιες αντιρρήσεις, αποφασίσαμε το φεστιβάλ να γίνει τον Σεπτέμβριο, μετά τη συγκομιδή, θέλοντας να δημιουργήσουμε μια νέα τουριστική δυναμική για το νησί. Έτσι και έγινε.
Το όνομα και η ταυτότητα
Το φεστιβάλ απέκτησε όνομα: Aegina Fistiki Fest, πρόταση του Στράτου, με την καλλιτεχνική συμβολή της Φωτεινής Κάτσα στο λογότυπο και την ταυτότητά του.
Η διοργάνωση παίρνει μορφή
Τους μήνες που ακολούθησαν, η διοργάνωση μεγάλωσε ακόμη περισσότερο.
Ο Henry Paul Coulon ανέπτυξε τη «διαδρομή των καλλιτεχνών», η Λένα Μαρίνη και η Μαρία Κοττάκη έδωσαν ζωή στον Πύργο του Μάρκελου, ο Στράτος Πανταβός οργάνωσε την εμπορική έκθεση, η Τέτα Γρίζου ανέλαβε το γαστρονομικό κομμάτι, ενώ ο Ζαν Ζακ Τεσόν σχεδίασε την πρωτότυπη παρέλαση και την τελετή έναρξης.
Παράλληλα, με τη συμβολή ανθρώπων του Δήμου και τη στήριξη χορηγών άνοιξαν οι δρόμοι της οικονομικής στήριξης, όπως η AMSTEL, οι ιδιοκτήτες των πλοίων και πολλοί επαγγελματίες της εστίασης και της φιλοξενίας και πολλοί ιδιώτες.
Η Νομαρχία στήριξε επίσης τη διοργάνωση, με εκτύπωση εντύπων και αφισών, έπειτα από την κατάθεση ενός αναλυτικού επιχειρησιακού σχεδίου.
Και εγένετο πραγματικότητα
Και τελικά, τον Σεπτέμβριο του 2009, η ιδέα έγινε πραγματικότητα.
Η πόλη της Αίγινας μεταμορφώθηκε.
Η παραλιακή λεωφόρος, οι παράλληλοι δρόμοι και οι πλατείες γέμισαν ζωή.
Περισσότεροι από 400 άνθρωποι συμμετείχαν στη διοργάνωση, όλοι εθελοντές.
Πάνω από 30.000 επισκέπτες βρέθηκαν στο νησί.
Γεννήθηκε κάτι νέο
Όμως το σημαντικότερο δεν ήταν οι αριθμοί.
Ήταν η αίσθηση του νέου που γεννήθηκε, η συμμετοχή και η υπερηφάνεια.
Όλη η Αίγινα βγήκε έξω.
Με περιέργεια και χαμόγελο.
Το Aegina Fistiki Fest δεν ήταν απλώς ένα φεστιβάλ.
Ήταν μια συλλογική πολιτιστική κατάκτηση.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό:
ότι παραμένει μέχρι σήμερα ζωντανό,
ως μια ιδέα που έγινε πράξη,
από ανθρώπους που πίστεψαν σε αυτήν.
Κώστας Ντρης